Graaf van Medwert
Op 29 januari 2009 is de Graaf van Medwert benoemd tot DongeraDichter klik hier om naar de webportal te gaan.
de poëet/schrijver - de gitarist/componist - de theatermaker - de schilder
agenda ~ recensies ~ links ~ de schaker ~ de fotograaf ~
beeldentuin ~ Histotolk meets Graaf van Medwert
Mark Spijkers - Graaf van Medwert
Mark Spijkers is de naam die schuil gaat achter mijn niet bestaande titel Graaf van Medwert. Ik ben geboren op 13 mei 1968 in Amsterdam. Een belangrijk deel van mijn jeugd bracht ik hier door. Voetballend op het Museumplein, tekenend en schrijvend thuis. En natuurlijk was er de school. Eerst de kleuterschool van het Montessorionderwijs de Zilvermeeuw, omdat de zandbak van die school in de zon lag en vervolgens de 5e Montessori school in de Watergraafsmeer en het Montessori Lyceum in een dependance in Buitenveldert en later in de Pieter de Hooghstraat. Als er iets mis gaat, of als ik iets niet weet kan ik me nog altijd verdedigen met het zogenaamde Montesorry-motief.
Op mijn 7e hebben mijn ouders Friesland ontdekt en ik ontdekte elk weekend en vakantie samen met mijn broer vrolijk mee. De oneindige vrijheid van Het Bildt, een polder tegen de zeedijk aan, gaven ruimte aan mijn dromen en verlangens. In 1985 de vrijheid van de stad verruild voor die van het vlakke land. In Leeuwarden op de SSG op merkwaardige (markwaardige?) wijze de HAVO afgemaakt en daarna in Groningen Overheidscommunicatie gaan studeren aan de HEAO/Hanzehogeschool. Het vak van de toekomst, had men mij verteld. Later zou blijken dat het in ieder geval niet het vak van mijn toekomst zou worden. Na de 9 op mijn afstudeerscriptie en het behalen van het diploma, neergestreken in Medwert.
Na een abrupt einde aan mijn carrière als werkgelegenheidsdeskundige in Leeuwarden, was daar opeens ruimte voor het grijpen van mijn dromen: ik stond voor de spiegel en ik herkende de schilder, ik herkende de dichter en ik herkende de gitarist… Daarnaast heb ik werk gevonden in de Mediatheek van Het Drachtster Lyceum.
Vanaf januari 1999 een heleboel verf en kwasten gekocht en heel veel schilderijen gemaakt en geëxposeerd, met de gitaar naar de Brasserie in Leeuwarden getogen om voor publiek te leren spelen en geschreven. Ongelofelijk veel geschreven. Inmiddels al bezig met mijn tweede theaterprogramma. Een nieuw leven waarin ik me grotendeels toeleg op de kunst. En over nieuw leven gesproken! Op 5 mei 2000 werd Mayari, mijn dochtertje, geboren.
Nieuwe dromen worden geboren op een nieuwe plek. Het Graafschap hebben we in oostelijke richting uitgebreid en hebben nu domicilie gevonden in de vrijheid van de Hantumeruithof. De akkers verruild voor weilanden. De zeedijk trouw gebleven en natuurlijk die immense hemel die het land immer laag houdt.
En oja… hoe ik aan de naam Graaf van Medwert kom? Om een printer te testen heb ik ooit een brief geschreven met volslagen onduidelijke zinnen, de bureaucratie ver voorbij. Ik had mezelf tenslotte een regel of vier van voornamen voorzien en kwam tot de conclusie dat het niet anders kon dan dat er een titel onder zou komen te staan. Dat is dus Graaf van Medwert geworden. Een soort cynische zelfbeschouwing, of misschien toch een eretitel zoals l'Homme de la Mancha... Medwert is overigens een niet officieel bestaand gehucht nabij Holwerd.
Van jongs af aan heb ik altijd veel geschreven. Verhalen, gedichten, stripverhalen, brieven, e-mail… Met een aantal stappen is het steeds meer naar een eigen stijl toe gegroeid en ben ik me gaan richten op het schrijven van gedichten. De poëzie komt tot stand door een stroom van gevoel die uit mijn hoofd en hart stroomt naar mijn vingers en uiteindelijk met de inkt op het papier. Als het schrijven echt goed gaat heb ik geen invloed meer over de woorden die voor me verschijnen. Pas veel later, bij het herschrijven, ontdek ik op welke gevoelens en gebeurtenissen sommige gedichten terugslaan. Een magisch proces.
Optredens? Ja, sinds de zomer van 2000 draag ik ook voor uit
eigen werk. De eerste maal was tijdens mijn Klassiek Gitaarconcert in de
Kloosterkapel van Sybrandahus. In het persbericht had ik, na het ledigen van
enkele glazen wijn, gemeld dat ik ook enkele gedichten voor zou dragen. Wat
eerst heel angstig leek is nu noodzaak geworden. De passie van de woorden
ontstijgen het papier van de bundels.
De gedichten gaan veelal over verlangens, ontmoetingen en gebeurtenissen. Een vriendin noemde mij ooit "lyrisch op het melancholische"af. Niet helemaal begrijpend wat ze daarmee bedoelt toch het gevoel dat het mij en mijn gedichten (en ook mijn schilderijen) uittekent. Een ander onderwerp dat regelmatig in mijn gedichten terugkomt is een kritische blik op onze samenleving.
Naast gedichten schrijf ik ook verhalen (soms in opdracht) en ben ik momenteel bezig met een roman.
Klik HIER voor de bundels.
Toen ik 17 was ben ik begonnen met gitaarles. Al snel bleek dat ik het meeste aanleg had voor de klassieke manier van spelen. Via Advocaatje ging op reis belandde ik al snel bij prachtige licht klassieke werken van o.a. Carulli, Carcassi, Giuliani en Sor. Na een jaar of tien les van Wim de Vrij ben ik begonnen met het uitdiepen van de stukken die ik speelde en daarna heb ik mijn repertoire uitgebreid. Inmiddels voor ongeveer drie uur muziek van diverse componisten. De muziek is zeer geschikt als achtergrondmuziek bij diners, recepties, openingen en andere soortgelijke aangelegenheden voor zowel binnen als buiten. Maar de snaren dragen ook veel passie en gevoel in zich, die ook de aandacht kan trekken van de toeschouwer en deze meenemen op een reis van dromen. Het is heerlijk om de warmte van de gitaar uit te dragen, of het nou op een koude winteravond in een restaurant is, of op een snikhete middag op de markt van een Frans stadje. In juni 2000 mijn eerste gitaarconcert gegeven in de kloosterkapel van Sybrandahus. De opbrengst van dit concert is geschonken aan Stichting Respons. Daarna veel gespeeld in restaurants, bij openingen, feestjes, radio en televisie en natuurlijk in mijn eigen theaterprogramma's.
Naast het spelen van bestaande composities, heb ik een aantal eigen composities geschreven die inmiddels ook op cd zijn opgenomen.
Achtergrondgitarist:
De Graaf van Medwert is te boeken voor restaurants en openingen van expositie e.d. als achtergrond gitarist. Zijn sfeervolle muziek is hier zeer geschikt voor. Voor iets groter dan intieme ruimtes heeft kan de Graaf van Medwert zijn werk ook versterkt ten gehore brengen.
1 uur: € 40,-
2 uur: 70,-
3 uur: 90,-
Verschenen cd's:
Klik op de cd's voor meer informatie en voor het beluisteren van een mp3 geluidsfragment.
Guitarra non grata
10 jaar Graaf van Medwert: een jubileumprogramma 2008-2010
10 jaar Graaf van Medwert, dat is voor Mark Spijkers aanleiding om de komende periode met een jubileumvoorstelling langs theatertjes, kerken en culturele centra te trekken, onder de titel: Guitarra non grata.
In deze voorstelling zal Mark Spijkers nog eenmaal gedichten, verhalen en muziek uit zijn vorige theaterprogramma's ten gehore brengen. De bekende stukken worden afgewisseld met een aantal nieuwe creaties van de veelzijdig kunstenaar, waaronder het totaal verrassende Guitarra non grata. Natuurlijk ook nu weer allemaal gedrenkt in een zweem van melancholie, humor en zelfspot, afgewisseld met intieme gitaarmuziek.
De voorstelling duurt ongeveer anderhalf uur. Voor boekingen kunt u contact opnemen met: graafvanmedwert@hotmail.com .
Intieme verzameling - Theatertour 2005-2007
“Schuchter, onweerstaanbaar, charmant en een veelzijdig in drie disciplines begaafd kunstenaar”. Omschrijvingen van Mark Spijkers – de Graaf van Medwert door recensenten naar aanleiding van zijn theaterprogramma.
Intieme verzameling is het tweede theaterprogramma van Mark Spijkers, waarin hij opnieuw bijzondere verhalen afwisselt met enkele van zijn melancholische gedichten en ragfijne, bijna meditatieve vertolkingen van licht klassieke muziekstukken die hij speelt op zijn gitaar en gitaarluit. Naast een aantal eigen composities bestaat de Intieme verzameling verder uit werken van o.a. Sor, Piazzola, Vivaldi, Moussorsgky en Visée. Mark Spijkers, die zich ooit uitgeroepen heeft tot Graaf van Medwert, weet de afzonderlijke delen van dit afwisselende programma op humoristische wijze aan elkaar te praten, waarbij hij zeker ook de zelfspot niet schuwt. Het programma duurt inclusief pauze ongeveer twee uur.
De
voorstelling is geschikt voor kleine theaters, buurthuizen, culturele centra,
kerken enz.
Duur
van de voorstelling: ongeveer
90 minuten
Pauze:
ja
Bericht van mij - Theatertour 2003-2004
In het intens intieme theaterprogramma Bericht van mij neemt Mark Spijkers de toeschouwers mee in zijn lyrisch melancholische wereld. In dit afwisselende programma draagt hij zijn gedichten, brieven en verhalen voor op de hem kenmerkende expressieve manier en zal hij lichte klassieke werken van o.a. Carulli, Sor, Giuliani en Carcassi op zijn gitaar spelen.
De berichten van de Graaf van Medwert zijn afwisselend intiem, romantisch, melancholisch, humoristisch en kritisch. Het optreden speelt zich af met op de achtergrond schilderijen die hij in de afgelopen periode heeft gemaakt. De gedichten zijn afkomstig uit zijn bundels Intieme Kamers, Bericht van mij en Gebonden Zwerver.
Mark Spijkers uit Hantumeruitburen heeft eerder opgetreden in o.a. Theaterboerderij De Dam Dijk, Theater Romein, de Kloosterkapel van Sybrandahus, de Koperen Tuin, voor Omrop Fryslan (TV en radio) en diverse poëziepodia.
Het optreden van Mark Spijkers met dit programma in Theaterboerderij de Dam Dijk kreeg in de Nieuwe Dockumer Courant een kritische doch lovende recensie:
Steeds weer slaagde hij erin de juiste toon te zetten voor de gedichten die hij in woord en gebaar vertolkte.
Hij liet het niet bij dit ene staaltje humor deze avond.
Het belangrijkste in zijn spel was de ragfijne sfeer, die hij door middel van een tedere behandeling van de snaren wist op te roepen.
Ook muzikaal weet Mark Spijkers dus de juiste toon te treffen.
Een veelzijdig talent, deze in drie disciplines begaafde kunstenaar!
De Graaf van Medwert en het mysterie van de fles 2002-2006
foto Alex Bouma
De Graaf van Medwert vertelt zijn wonderlijke verhaal over de flessenpost aan zijn juf van ooit. De voorstelling is voor kinderen van 6 tot 12 jaar.
Duur van de voorstelling: 20 minuten (daarna gaat de Graaf van Medwert met de kinderen tekenen en dichten)
Pauze: Nee
Tekenen en schilderen doe ik al zolang ik me kan herinneren. Een geweldige expressievorm, waarin techniek voor mij onderschikkend is aan emotie. Na mijn besluit in januari 1999 om voor de kunst te kiezen, heb ik een heleboel verf en een stapel panelen gekocht en ben gaan schilderen. In september had ik al genoeg schilderijen voor mijn eerste expositie bij Curiosa Klassiek in Menaldum. Een spannend moment om voor de eerste keer "mijn kinderen" aan een groter publiek te tonen. De reacties waren echter zeer goed, en ook de volgende exposities zouden succesvol zijn.
Ik schilder geen zee, ik schilder gevoel. Verlangen is veelal het sleutelwoord. Een onbereikbaar eiland, de verre horizon, of de tranen van een beschadigd, of ontkend verlangen. Onderwerpen die ik schilder zijn divers, doch vaak de zee en portretten die introvert schreeuwen. Ik schilder niet naar een bepaalde stijl of wet. Het gevoel bepaalt wat er gebeurt. Stijl en onderwerp zijn daar ondergeschikt aan. Schilderen is vrijheid. Vooral als het buiten gebeurt, als je het zoute water door je handen voelt lopen en schelpen meeschilderen geeft dat een onbeschrijflijk mooi gevoel. Alleen al het met schilderspullen naar een stille plek langs de kustlijn te lopen, gewapend met een fles wijn, geeft al genoeg inspiratie voor het slagen van het schilderij en het lyrisch melancholisme. Het mooie is dat de mensen die van de schilderijen houden het gevoel erin herkennen en voor zover ik ze heb ontmoet het altijd mensen zijn, die een open houding naar de mensen om hun heen hebben en niet vastzitten aan een tunnelvisie van het ooit aangeleerde. Het is fijn om voor zulke mensen te mogen schilderen!
In 2005 is het eindelijk gelukt: het atelier is af, en dat is gelijk weer een nieuwe start geweest voor een hele nieuwe serie schilderijen.
Exposities
Zijnschijn een expositie van Mark Spijkers juni-augustus 2010
Mark Spijkers uit Hantumeruitburen exposeert een aantal van zijn schilderijen bij Eethuis Spinoza aan de Eewal 50-52 in Leeuwarden, onder de titel Zijnschijn. De veelzijdig kunstenaar, die zichzelf ooit uitriep tot Graaf van Medwert, werd in 2009 in Dokkum voor twee jaar benoemd tot Dongeradichter, de stads- en streekdichter van gemeente Dongeradeel. De poëtische inslag is ook in zijn acryl- en olieverfschilderijen terug te vinden. De thema’s zijn passie, eenzaamheid en een mystiek verlangen. De expositie is van juni t/m augustus en is te bezichtigen tijdens de openingsuren van het eethuis.
Download hier de poster.
recente exposities:
31 mei 2008-15 juli 2008 Geen Cobra maar Coba: een dubbelexpositie van Coba en de Graaf van Medwert in De Waegh, Grote Breedstraat 1 Dokkum www.waeghdokkum.nl
30 juli-19 augustus 2008 Stenen gebed: Overzichtstentoonstelling in de Openbare Bibliotheek Heerenveen, Burgemeester Kuperusplein 48. www.bibliotheekheerenveen.nl
Expositie in De Waegh te Dokkum - 15 oktober 2009 t/m 15 december 2009 www.waagdokkum.nl
Expositie in: Heerenlogement Harlingen meer informatie volgt.
Foto's van Open Atelier route 2008 (Stichting Kunstbolwerk Dokkum)
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
De schilderijen
Schilderijen 2008
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Schilderijen 2005-2007. Hieronder een selectie van een nieuwe serie schilderijen.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Schilderijen 2000-2004: een samenvatting. Olieverf op paneel.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Mark Spijkers exposeerde in:
Saloonsinging.... Graaf van Medwert biedt zijn nieuwe dichtbundel Mag ik een vraag zijn? aan Akke Brouwer, de Dongeradichter.
Foto: Alex Bouma
Theater de DamDijk Wetsens
Hantum d'Ald Skoalle
C.C. Appelscha
Kerkje Jorwert
Kerkje Schurega/Jubbega
Bonifatiuskapel Dokkum
Theater Franeker Management Academie
Kommisjehuys Nijega
Theater de DamDijk Ternaard
Wehe den Hoorn
Theater de Plastic Engel Oudebildtdijk
Gedichtendag 2007 Gemeentehuis Dokkum
Foto: Alex Bouma
Exposities
Openbare bibliotheek Heerenveen - Juli-Augustus 2008 (Meer info volgt)
Heerenlogement Harlingen (meer informatie volgt)
De Waegh Dokkum - Mei-Juni 2008
Markt Noordwolde
Openbare Bibliotheek Amsterdam (datum nog niet bekend)
"Als er geen liefde was, zaten we hier niet"
Sijbrandahuis - "Als er geen liefde was, zaten we hier niet", zei Mark Spijkers, alias de Graaf van Medwert, zondagmiddag in de Kloosterkapel te Sijbrandahuis tegen DongeraDichter Akke Brouwer, die daar samen met hem een literair programma verzorgde voor een select gezelschap.
Spijkers
sloeg de spijker op zijn kop, want zowel zijn eigen poëzie als die van Akke
Brouwer kent een belangrijke plaats toe aan het onderwerp liefde. Alhoewel de
beide dichters slechts weinig toehoorders tegenover zich vonden, maakten zij van
hun optreden een publieksvriendelijk evenement. Het evenement, getiteld 'DongeraDichter
ontmoet Graaf van Medwert', begon met een meditatief zingende Akke Brouwer die,
lopend vanuit de kerk, letterlijk toenadering zocht tot de zich op het podium
bevindende Mark Spijkers. Eenmaal
gearriveerd op het podium, zweeg
zij om hem de gelegenheid te geven zich als de Graaf van Medwert dichterlijk
voor te stellen aan het publiek.Vervolgens declameerden de beide dichters bij
toerbeurt op welluidende toon, inhakend op elkaar en ruimte gevend aan elkaar.
Aldus
ontstond er een vorm van poëzie-theater, die volledig aansloeg bij het
publiek. Temeer daar Mark Spijkers het gesproken. woord geregeld afwisselde
met prachtig gitaar -en luitspel. Behalve gedichten over de liefde, bracht de
veelzijdige kunstenaar - zijn schilderijen hingen ook nog eens in de kerk! -een aantal verhalen
naar voren, die waar gebeurd leken te zijn. Een daarvan ging over een Javaan,
die hem ooit uit tarotkaarten vertelde wie hij was: dè man van het grote,
theatrale gebaar.
Akke
Brouwer reageerde weliswaár op de complete historie met de woorden 'Het is
niet waar', maar wat betreft het theatrale gebaar had zij ongelijk. Dat is en
blijft namelijk Marks handelsmerk. Overigens imiteerde Akke dit gebaar bijzonder
fraai in een gedicht van hem, dat zij stem mocht geven. Tegenover dit gedicht
stond er een van Akke, dat Mark stem gaf.
Akke
Brouwer, sinds september 2006 DongeraDichter, declameerde ook, het prachtige
gedicht, dat haar deze titel bezorgde. Ze droeg het voor in de Friese vertaling
van haar nicht Corrie Boelens, die in de kerk aanwezig was en van wie zij
eveneens de Friese vertaling van het gedicht 'Vluchteling' naar vorenbracht.
Mark
Spijkers beperkte zich tot één Fries gedicht, maar voorzag dit van een lange,
uiterst komische inleiding. Dynamisch was Spijkers vooral goed op dreef in het
gedicht, dat begon met de woorden 'Er zitten kraters in mijn waarheid'. Het was
Akke Brouwer, die zijn dynamiek met een ostinaat ritme op de trom perfect volgde
en begeleidde.
In
een 'ik en hij' -gedicht van Mark was zij degene die, achter hem staande,
fluisterend de derde persoon voor haar rekening nam. Een volledig Akke-Markgedicht
was er ook bij. Fifty-fifty was het aandeel van beiden in dit beelden
oproepende gedicht, dat daardoor voor honderd procent tot
de verbeelding sprak.
Behalve
van de dialoog Akke Mark, was er in het programma ook sprake van de dialoog Akke
Akke. Akke Brouwer zette namelijk een heus stukje toneel neer in de
Kloosterkapel. Inhoudelijk ging dit over een demente oude vrouw in een
inrichting en Akke speelde zowel deze vrouw als haar verzorgster. Levensecht en
uit het leven gegrepen!
Ook
haar zangstem zette zij hier bij smaakvol in. Van ondersteunende orgelakkoorden
was geen sprake. Die waren er wel in haar gedicht over een kerkgebouw dat
uiteraard zondagmiddag niet kon uitblijven. Alhoewel, de Kloosterkapel was ook
bestand tegen de woorden van een door haar aangehaalde Zenmeester.
Het
waren woorden over dingen zonder gewicht, die in goede aarde vielen bij de
bezoekers. De bezoekers, die zelf onderwerp waren van het gezamenlijke slot
gedicht van Akke Brouwer en Mark Spijkers: 'De bezoekers komen, de bezoekers
gaan'.
RENNIE
VEENSTRA
Yn
Op'e Skille hie in advertinsje myn aandacht lutsen, nammentlik it stikje oer
Mark Spijkers dy 't yn it tsjerke fan Jorwert komme soe. Foaral syn
mearsidichheit spruts my oan, ik tocht; dan sil d 'r altyd wat foar my by sitte.
Mark hjit in mearsidich keustner te wêzen, in dichter, skilder, gitarist,
komponist en ferteller, mar wat my foaral prikkele wie syn alterego Graaf van
Medwert, wat soe d'r hjir mei bedoele, wêrom neamt 'er himsels sa?
Ik wie yn elts gefal genoch 'triggere' om op sneintemiddeis 12 novimber nei Mark syn teaterfoarstelling te gean. 'K Hie tocht dat wol mear minsken dit ék wêze soene, mar ta myn skrik kaam d'r mar in hantsjefol minsken, ferrekte sneu nei myn betinkst dat sa'n man, alhiel ut Hantumerutbuorren (boppe Dokkum) ûs tsjerke oan wol dwaen en dat d 'r dan mar tsien minsken Dei him harkjen komme, 4 Jorwerters om eksakt te wêzen, mar goed, miskien dochs te min publisiteit d 'r oan jûn, troch hwa dan ek mar.
Nettsjinsteande
de barre opkomst liet Mark syn foarstelling gewoan trochgean as in wier artyst
en neffens my like senuweftich as foar grut publyk. We sieren foar yn 'e tsjerke,
mei wat kearskes op 'e eftergrûn, dat de sfeer wie d 'r wol. Mark wurke in hiel
programma of mei de titel 'Intieme verzameling', mei namme seIs komponearre
klassyke musyk op gitaar of lut, ofwiksele mei hiel fylosofyske gedichten en/of
ferhalen.
Ik
moat earlik sizze dat ik syn gedichten sa no en dan wat moeilik te folgjen fûn,
mar tagelyk tocht ik doe wol; wat is einliks it doel fan poëzy, moatte jo it
begripe wurd foar wurd of moatte jo it fiele? Sels tink ik it lêste en dát die
ik wol. Syn gitaar/lûtmusyk is echte lûstermusyk, nei myn betinkst net hiele
moeilike komposysjes, mar beslist hiel noflik om nei te lusterjen en by wei te
dreamen.
Hiel sterk fun ik de Graaf yn syn ferhalen, mei in protte selfspot, dat my sa wie sa wol oansprekt, humor, in pear moaie utspraken fun ik "als een vrouw de dichter in verwarring brengt, krijg je verwarde gedichten", "Hantumeruitburen telt meer letters dan inwoners", "Is twijfel de hoogste vorm van intelligentie?" Hy tinkt efkes nei en seit dan "Dat betwijfel ik", "Zou de duivel de wereld hebben geschapen? Dát zou veel verklaren!", "De ene helft van mijn leven ben ik bezig met het maken van fouten en de andere helft met het oplossen van die fouten. Mijn vriendin is benieuwd wanneer de andere helft begint".
Neffens my binne in soad fan syn ferhalen autobiografysk, mar ek mei in protte fantasy, it knappe fûn ik dat ik net gewaar wurde koe wat no betocht wie en wat no wier wie, 'k koe d 'r gjin hichte fan krije, einliks koe 'k hielendál gjin hichte krije fan dizze wat skrutele, mysterieuze, sjarmante en dudlik sear bejeftige man.
De
hiele tiid wachtte ik op de untknoping dat 'er fertelle soe oer syn alterego de
Graaf van Medwert, mar die untknoping kaam mar net, ik wist einliks ek net mear
ot ik dat noch wol woe om 't d 'r no
dochs in soarte fan mystyk om him hinne lei. Wyls wit ik it wol, om 't ik my
thus dochs net mear yn betwang hàldde koe, dat doe ha we it ynternet
riedplachtte. Ik ferklap neat, ot jimme no ek wat nijsgjirrich wurden binne nei
dizze man sjoch dan ris op syn side www.graafvanmedwert.nl.
Hjir kinne jo allegearre ynformaasje fine oer Mark sels, oer syn dichtbondels,
syn cd 's, syn skilderijen, ensafierder, en ek wennear ot 'er wêr te
belusterjen is, ik gean fêst nochris en foar eltsenien dy 't ek wol fan wat
kultuur opsnuve hàld moat seker ris oei in foarstelling fan dizze bysûndere
man gean.
Christina de Jong De
Hiele Toer okt/nov/dec 2006
Mark
Spijkers communiceert middels taal en muziek
DOKKUM
- Twee jaar lang toerde dichter-muzikant Mark Spijkers uit Hantumeruitburen met
het theaterprogramma `Bericht van mij' door het land. Zondagmiddag besloot de
kunstenaar zijn theatertournee in de Stiltekapel van de Bonifatiuskapel in
Dokkum.
De Graaf van Medwert, zoals Spijkers zichzelf noemt, had in de kapel slechts een uur tot zijn beschikking en daarom moest hij een keuze maken uit bovengenoemd veel langer durend programma. Het programma bevat naast gitaarmuziek van negentiende-eeuwse componisten als Sor, Carulli en Giuliani, gitaarcomposities van eigen makelij, gedichten van eigen hand en verbindende teksten. De kortere versie ervan bevatte zondagmiddag dezelfde ingrediënten, maar dan wel in mindere mate.
Mark
Spijkers begon zijn programma met een eigen gitaarcompositie, waarna hij het
publiek de drijfveren in zijn werk uiteenzette. In zijn gedichten en muziek is
hij op zoek naar vrijheid, naar liefde en naar God.
Spijkers
droeg een aantal prachtige gedichten voor in de kapel, beginnend met `Bericht
van mij' uit zijn gelijknamige dichtbundel. Zijn gedichten geven stuk voor stuk
blijk van uiterst plastische beeldspraak en zijn alle ritmisch en muzikaal. Ze
werden door de schepper ervan navenant vertolkt, zonder dat deze daarbij zijn
zangstem gebruikte.
Dat
Spijkers' voordrachtstem een andere is dan zijn voorleesstem, werd duidelijk,
toen hij een aantal gedichten voorlas uit zijn nieuwste bundel `Laat wat ik denk
niet waar zijn en ik zal in onzin sterven'. En dan heeft hij ook nog een
vertelstem. Met drie verschillende spreekintonaties brengt hij een grote dosis
variatie aan in zijn programma. Voeg daarbij nog eens alle muziek en het zal
duidelijk zijn, dat er veel te genieten valt bij de Graaf van Medwert.
Spijkers
komt in zijn verbindende teksten ietwat schuchter over, maar hij formuleert
uitstekend en hij heeft bovendien op sympathieke wijze contact met het
publiek, dat hij geregeld vermaakt met humor en zelfspot. Zondagmiddag verhaalde
hij onder
andere over zijn ervaring bij een Javaanse maanviering en over de lotgevallen
van zijn gitaarluit.
Op
deze door hemzelf gerestaureerde luit, met gitaarsnaren, speelde hij een aantal
ragfijne composities. Het instrument inspireerde hem tot fraai melodiedienend
getokkel, in smaakvolle dynamische schakeringen. Ook met de gewone gitaar wist
Mark Spijkers echter zeer goed raad. Hij speelde beheerst, rustig en meditatief.
En al hield hij -zijn hoofd gebogen over het instrument, hij behield
het contact met het publiek. Natuurlijk had dat te maken met de voorafgaande
mondelinge inleiding op een muziekstuk, zoals die op `Pruilwagen', een enigszins
trieste parodie op praalwagen, maar ook met het communicatieve gehalte van het
spel zelf.
Zowel
spelend als sprekend weet Mark Spijkers te communiceren Het is zijn grote
kracht. Misschien moet hij er zelf nog wat meer in gaan geloven. Alhoewel zijn
schuchterheid is tegelijkertijd zijn charme.
RENNIE
VEENSTRA
Mark
Spijkers met alter ego in kerkje Olterterp
Graaf onweerstaanbaar
Ydwine
van der Molen
OLTERTERP - Het begin
van 'Bericht Van Mij' doet even het ergste vrezen. Gewezen Amsterdammer Mark
Spijkers uit Hantumeruitburen pakt als zijn alter ego de Graaf van Medwert een
oude koffer op, doet hem open en haalt met een theatraal gebaar een licht
gekreukt rood papieren hart tevoorschijn.
Hij
houdt het voor zijn borst, doet met uitgestrekte arm een grote stap naar voren
maar smijt dan het hart over zijn schouder. Intussen kijkt hij vanonder de
rand van zijn zwarte hoed met een wanhopige blik richting publiek.
Zijn
we ondanks de unieke locatie - hef middeleeuwse kerkje in Olterterp - tussen de
schuifdeuren beland? Nee, dat leek maar heel even zo. Onze graaf houdt er gewoon
van zijn toeschouwers af en toe op het verkeerde been te zetten.
Als
hij te zwaar op de hand dreigt te worden tijdens zijn optreden komt hij niet
zelden met een geestige, zelfrelativerende opmerking. Omringd door een lichte
chaos van papieren, koffers en twee snaarinstrumenten keurig op een standaard
doet hij een beetje denken aan een straatartiest.
Zolang
hij maar dicht bij zijn publiek kan blijven, dan is de tengere, langharige
graaf goed op zijn plek. Een beetje bedeesd komt hij over en door die schutterige
charme ben je de eigenlijk de rest van de avond verkocht. Het maakt je milder,
wanneer de Graaf niet de humorvolle dichter blijkt te zijn die je eigenlijk verwacht: „Overvol, mijn hoofd/ in de nacht met
jou/waarom blijf ik niet/veilig in deze schelp'. Wat doet de Graaf van Medwert
hier eigenlijk? Ter afwisseling van de zondagen met muziek heeft de Stichting
Olterterp hem deze zaterdagavond uitgenodigd voor een publiek van zo'n drieëntwintig
mensen.
Vanuit
zijn zelfverzonnen domicilie nabij Holwerd aan de waddenkust gaat de
hooggeboren man op zoek naar God in het verhaal over de Javaanse maanviering,
schrijft hij brieven aan de zee en stelt hij zijn dichtershart open voor de
liefde.
Met
name de al of niet geïmproviseerde verhalen doen het goed en werken veel
spontaner dan de nogal krampachtig voorgedragen gedichten. Dan is er ineens geen
ruimte voor zelfspot en dat is jammer.
Boeiend is ook de afwisseling van gesproken tekst met muziek op gitaar of luit. De Graaf heeft als Mark Spijkers wel les gehad aan de muziekschool van St. Annaparochie, maar in de verfijning is hij autodidact, gestimuleerd door zijn optredens in een Leeuwarder eetgelegenheid. Zijn repertoire is over het algemeen klassiek, al is meestal niet duidelijk van welke componist. Ook daar komt de Graaf mee weg; het past helemaal in zijn wat rommelige manier van doen. Kan het allemaal beter? Wat de tijdsduur betreft zeker. Twee uur duurt het programma en op het laatst wordt het wel wat veel van hetzelfde. Inkorten met drie kwartier en de graaf komt veel beter uit de verf. Hij verdient het.
Veelzijdige Mark Spijkers in De DamDijk
WETSENS
_ "Welkom, ook namens de Graaf van Medwert" ,zei dichter, schilder en
gitarist Mark Spijkers woensdagavond tot het twintigkoppige publiek in
theaterboerderij De DamDijk in Wetsens. Mark Spijkers noemt zichzelf. de Graaf
van Medwert en dus waren de woorden 'ook namens' humoristisch bedoeld. Hij liet
het niet bij dit ene staaltje humor woensdagavond en dus grinnikte zijn
publiek geregeld.
"Schrijf
maar, dat ik een lastig publiek heb", zei de kunstenaar tegen mij, toen hij
op een gegeven moment maar moeilijk een einde kon maken aan de lach. die hijzelf
in gang had gezet, maar die het voordragen van zijn gedichten nogal
bemoeilijkte. Het duurde soms even voordat Spijkers de poëziedraad weer kon
oppakken en ook moest hij wel eens vaker dan één keer door zijn haren strijken
voor hij een nieuwe start kon maken. Maar steeds weer slaagde hij erin de juiste
toon te zetten voor de gedichten, die hij met woord en gebaar vertolkte. De
gebaren vond ik af en toe wat teveel van het goede. Ze leken eerder uit
verlegenheid voort te komen dan uit wat anders en ze waren bovendien overbodig.
Mark Spijkers weet namelijk met woorden alleen al beeld genoeg op te roepen.
Voorbeelden
van zijn beeld oproepende gedichten zijn 'Siddering', 'Veroordeling' en
'Beminnen'. Het zijn drie gedichten uit zijn bundel 'Bericht van mij' (augustus
2000). 'Veroordeling' omschreef Spijkers als het gedicht, dat alle andere
gedichten overbodig maakt. In 'Beminnen' komt al in de eerste zin zijn liefde
voor de schilderkunst tot uiting: wolken schilderen de hemel Cézanne.
Spijkers'
liefde voor de schilderkunst uit zich behalve in gedichten ook in schilderijen.
In De DamDijk vormden ze woensdagavond het decor voor zijn optreden. Jacques
BreI,' een half ontblote boezem met een spijkerjasje, een huis in de storm en
nog veel meer kon het publiek al luisterend in ogenschouw nemen. Mark .Spijkers
droeg steeds maar enkele gedichten achter elkaar voor. Om de mensen de
gelegenheid te geven ze goed in zich op te nemen en er even over na te denken,
speelde hij na elke serie mooie gitaarcomposities van klassieke meesters, zoals
Carulli, Sor, Giuliani en anderen. Met uitzondering van opmerkingen als "We
gaan nu naar de zestiende eeuw" of "Tijd voor Carulli" 'werden de
gitaarcomposities niet bij het publiek ingeleid.
Jammer
voor wie er meer van wilde weten, maar zeker niet voor degene, die ze als
meditatieve momenten beschouwde. "De meeste noten waren goed", liet
Mark Spijkers zich ten aanzien van één van de composities uit. Ja, zelfs met
een loeiende storm buiten en een brullende kachel binnen kon het publiek ook
horen, dat er wel eens wat fout ging.
Desondanks
was dat niet wat het meeste opviel aan Spijkers' gitaarspel. Het belangrijkste
in zijn spel was de ragfijne sfeer, die hij door middel van een tedere
behandeling van de snaren wist op te roepen. Ook muzikaal weet Mark Spijkers dus
de juiste toon te treffen. Een veelzijdig talent, deze in drie disciplines
begaafde kunstenaar!
RENNIE
VEENSTRA